قبلا از اخبار آخرالزمان گفته ام. پرداختن به روایات و آیات کار شیرینی است. از کارهای مورد علاقه من است. کاملا هم سیاسی است. چند تا مطلب قبل ا ز این گفته ام که ما اصلا غیر سیاسی نمی شویم. غیرسیاسی شدن یعنی خارج شدن از کسوت انسانیت. سیاست زدایی کردن یعنی گرفتن یکی از اصلی ترین خصائل بشر. باری مرحوم میرجهانی در نوائب الدهور روایات زیادی را گردآورده که برخی واقعا تکان دهنده اند. به بهانه های مختلف از آن روایات آورده ام. مثل پیش گویی قدرت روزنامه ها و گرفتن افغانستان و اینها. امروز به روایتی جالب برخوردم از پبامبر خدا صلی الله علیه و اله که در جلد یک همان کتاب آمده است. حدیث دویست و ششم. حضرت هشتاد و چند نشانه را در آن جا مورد اشاره قرار می دهد. برخی از آنها واقعا امید آدم را زیاد می کنند در حالی که برخی ناامید کننده اند. مثلا این نشانه ها را ببینید:
- زیاد شدن خیانت
- کم شدن امانت
- فرو رفتن آبها و کور شدن قنوات(قنات ها)
- دشنام دادن و شماتت کردن(علنی شدن آنها)
- بد گمان شدن در حق یکدیگر
- متلاشی شدن سال ها(شاید مرتب نبودن فصول)
- گران شدن نرخ ها(می فرماید وقتی که زیاد شد خوردنی های شما و ندیدید مگر به گران ترین نرخ های خود.)
- زیاد شدن درخت ها و کم شدن میوه ها
آن قسمت که مورد نظرم است این است که آدم را خوش حال می کند:
- واضح و برقرار شدن شرط ها. آقای میرجهانی در توضیح آن می گوید شاید کنایه از مشروطه شدن ممالک اسلامی باشد.
نور به قبرت ببرد آقای میرجهانی. ما که هنوز همان مسئله مشروطه شدن را داریم و با این روایت دلمان خوش است که
بالاخره مشروطه خواهیم شد.